«Հայ ժամանակակից գրողներ» նախագծի շրջանակում ուսումնասիրեցինք Մհեր Իսրայելյանի պատմվածքները և փորձեցինք ավելի լավ ճանաչել հեղինակի գրական աշխարհը։ Նախապես կարդացել էինք նրա մի քանի ստեղծագործություններ, ծանոթացել գրողի մասին նյութերին և պատրաստվել քննարկմանը։
Հանդիպման ժամանակ ներկայացրեցինք մեր կարդացած պատմվածքները, պատմեցինք մեր տպավորությունների մասին և խոսեցինք այն հարցերի շուրջ, որոնք մեզ համար կարևոր էին։ Քննարկեցինք «Բումերանգը», «Քաղցր սուտ կամ դառը գաթա», «Արյունը ջուր չի դառնում», «Նոբելյան մրցանակ» և այլ ստեղծագործություններ։ Փորձեցինք հասկանալ հերոսների արարքները, նրանց որոշումների պատճառներն ու դրանց հետևանքները։
Պատմվածքներում հանդիպեցինք տարբեր իրավիճակների, որոնք առիթ դարձան խոսելու ընտանիքի, ընկերության, հայրենիքի, մարդկային արժեքների և պատասխանատվության մասին։ Յուրաքանչյուրս ներկայացրեց իր տեսակետը՝ բացատրելով, թե ինչն է իրեն դուր եկել կամ մտածելու տեղիք տվել։ Հետաքրքիր էր լսել նաև դասընկերների կարծիքները, քանի որ նույն պատմությունը բոլորս յուրովի էինք ընկալում։
Քննարկման ընթացքում միայն ստեղծագործությունների բովանդակությամբ չսահմանափակվեցինք։ Փորձեցինք հասկանալ դրանց հիմնական ասելիքը, գտնել կապեր հերոսների ապրումների և իրական կյանքում հանդիպող իրավիճակների միջև։ Որոշ դեպքերում մեր կարծիքները համընկնում էին, իսկ երբեմն էլ առաջանում էին տարբեր տեսակետներ, որոնք ավելի հետաքրքիր էին դարձնում զրույցը։
Այս քննարկումը մեզ օգնեցին ավելի լավ ձևակերպել մեր կարծիքները և ուշադրություն դարձնել այն մանրուքներին, որոնք առաջին ընթերցման ժամանակ կարող էին աննկատ մնալ։
Այս ընթերցողական հանդիպումը ցույց տվեց, որ գրականությունը պարզապես պատմություններ կարդալու միջոց չէ։ Այն օգնում է մտածել մարդկանց վարքի, մեր ընտրությունների և դրանց հնարավոր հետևանքների մասին։ Մհեր Իսրայելյանի պատմվածքները մեզ հնարավորություն տվեցին տարբեր իրավիճակներ դիտարկել հերոսների տեսանկյունից և փորձել հասկանալ նրանց զգացմունքները։
Հանդիպման ավարտին մենք ոչ միայն ավելի շատ բան իմացանք հեղինակի ստեղծագործությունների մասին, այլև սովորեցինք ուշադիր լսել միմյանց, քննարկել տարբեր կարծիքներ և հիմնավորել մեր տեսակետները։ Այս աշխատանքը դարձավ հետաքրքիր գրական փորձառություն, որը մեզ ևս մեկ անգամ համոզեց, որ յուրաքանչյուր ստեղծագործություն կարող է ընթերցողի համար ունենալ իր առանձնահատուկ իմաստը։
