Category: Հայոց լեզու 9

Յուրաքանչյուր մարդ ունի երազանքներ, նույնիսկ եթե երբեմն ինքն էլ չի նկատում դա։ Երազանքները մեզ առաջ են տանում, օգնում են չհանձնվել դժվարությունների ժամանակ և հավատալ, որ ապագայում կարող է ամեն ինչ փոխվել դեպի լավը։ Առանց երազանքների կյանքը դառնում է միապաղաղ և աննպատակ։

Երազանք ունենալը միայն ցանկանալ չէ։ Դա նաև նպատակ դնելու և քայլ առ քայլ դրան հասնելու գործընթաց է։ Շատերը կարծում են, թե երազանքները պարզապես երևակայություն են, բայց իրականում հենց դրանք են դառնում մեծ հաջողությունների սկիզբը։ Եթե մարդը հավատում է իր երազանքին և աշխատում դրա համար, նա մի օր կարող է հասնել իր ուզածին։

Իհարկե, ճանապարհին միշտ էլ լինում են դժվարություններ։ Երբեմն թվում է, թե ամեն ինչ անհնար է, և ավելի հեշտ է հրաժարվել։ Բայց հենց այդ պահերին է կարևոր չմոռանալ՝ ինչու ես սկսել։ Երազանքը ուժ է տալիս շարունակելու, նույնիսկ երբ ամեն ինչ բարդ է թվում։

Վերջում կարելի է ասել, որ երազանքները մարդու կյանքի կարևոր մասն են։ Դրանք օգնում են ապրել հույսով, նպատակով և հավատով դեպի ապագան։ Իսկ մարդը, ով ունի երազանք, միշտ ունի առաջ գնալու պատճառ։

Ժամանակը մարդու կյանքում ամենաթանկ ռեսուրսներից մեկն է, որը հնարավոր չէ վերադարձնել կամ կրկնել։ Յուրաքանչյուր անցնող րոպեն դառնում է անցյալ, և մարդը այլևս չի կարող փոխել այն, ինչ արդեն տեղի է ունեցել։ Այդ պատճառով շատ կարևոր է գնահատել ժամանակը և այն օգտագործել խելամտորեն։

Շատ մարդիկ հաճախ հետաձգում են իրենց գործերը՝ մտածելով, թե դեռ ժամանակ կա։ Սակայն այդ «հետո»-ն երբեմն կարող է չգալ, և չկատարված նպատակները մնալ միայն որպես ցանկություններ։ Ժամանակի ճիշտ օգտագործումը օգնում է մարդուն հասնել իր նպատակներին և չզղջալ բաց թողնված հնարավորությունների համար։

Միևնույն ժամանակ, ժամանակը պետք է ոչ միայն աշխատանքի, այլև հանգստի համար։ Եթե մարդը մշտապես զբաղված է և չի գտնում ժամանակ իր համար, նա կարող է հոգնել և կորցնել հետաքրքրությունը կյանքի նկատմամբ։ Այդ պատճառով կարևոր է գտնել հավասարակշռություն՝ աշխատանքի և հանգստի միջև։

Ժամանակի արժեքը հատկապես զգացվում է այն պահերին, երբ մարդը հետ է նայում իր անցած ճանապարհին։ Այդ ժամանակ նա հասկանում է, թե որքան կարևոր էր ճիշտ որոշումներ կայացնելը և յուրաքանչյուր պահը գնահատելը։ Ժամանակը չի սպասում ոչ մեկին, և հենց դրա մեջ է նրա ամենամեծ արժեքը։

Վերջիվերջո, կարելի է ասել, որ ժամանակը կյանքի հիմքն է։ Եթե մարդը սովորի գնահատել այն, ապա նա կկարողանա ապրել ավելի լիարժեք, իմաստալից և երջանիկ կյանքով։

Մարդու կյանքում ամենակարևոր շարժիչ ուժերից մեկը երազանքներն են։ Դրանք են, որ մարդուն առաջ են տանում նույնիսկ ամենադժվար պահերին։ Երբ մարդը ունի հստակ նպատակ և հավատում է իր ուժերին, նա կարողանում է հաղթահարել նույնիսկ անհաղթահարելի թվացող խոչընդոտները։ Երազանքները ոչ միայն նպատակ են, այլև ճանապարհ՝ լի փորձություններով, սովորություններով և ինքնաճանաչմամբ։

Շատերը կարծում են, թե հաջողությունը գալիս է միայն տաղանդից կամ բախտից, բայց իրականում այն ձևավորվում է աշխատասիրության և համառության միջոցով։ Երբ մարդը ձգտում է իր երազանքին, նա սովորում է չհանձնվել, նույնիսկ եթե առաջին փորձերը անհաջող են լինում։ Այդ ճանապարհին նա դառնում է ավելի ուժեղ, ավելի վստահ և ավելի հասուն։

Բացի այդ, երազանքները մարդուն տալիս են կյանքի իմաստ։ Առանց նպատակների կյանքը կարող է դառնալ միապաղաղ և դատարկ։ Բայց երբ մարդը ունի մի բան, որի համար պայքարում է, նրա ամեն օրը լցվում է իմաստով։ Նա սկսում է գնահատել փոքր հաղթանակները և չի վախենում մեծ ձախողումներից։

Վերջիվերջո, կարելի է ասել, որ երազանքները պարզապես ցանկություններ չեն․ դրանք մարդու ներքին ձայնն են, որը հուշում է, թե ով կարող է նա դառնալ։ Եվ հենց այդ ձայնին հետևելով է, որ մարդը գտնում է իր իրական ճանապարհը։

1. Լրացնել բաց թողնված տառերը։

Փղձկալ, տախտկալի, դժոխք, փայծաղ, դժխեմ, թուխս, ուխտատեղի, թուղթ, գաղտնիք, գաղթօջախ, մաղթանք, աղճատել, սանդուղք, հախճապակի, ցնցուղ, ողբ։ 

2.Գրել միասին, անջատ կամ գծիկով։ 

Թել-ասեղ, ներս գցել, տոհմից տոհմ, ազգանուն, մուգ կարմիր, ըստ ամենայնի, վեցից յոթ, հիսունհինգ, հնուց ի վեր, ըստ իս, զինծառայող, թույլ տալ, ի ծնե, առ աստված, բաց կանաչ, թև առնել։ 

3. Ըստ անհրաժեշտության գրե՛ք մեծատառով։ 

Պարսից ծոց, Տրդատ Երկրորդ, Հյուսիսատլանտյան դաշինք, Աղբյուր Սերոբ, Բերմունդյան եռանկյունի, Հռոմեական կայսրություն, Հայկական Տավրոս, Հռոդոսի կոթող, Հաղթանակի կամուրջ,Քեոփսի բուրգ, Հայրենական մեծ պատերազմ, Հյուսիսային պողոտա, Հակոբ Մեղապարտ, Պետրոս առաքյալ, Էջմիածնի Մատենադարան, Արտեմիսի տաճար։ 

4. Նշի՛ր հնչյունափոխությունները։ 

Կապտաթույր-ույ սղվել է, աստղաբույլ ը-ն սղվել է, ձանձրույթ ի-ն սղվել է, պատմական ու-ն սղվել է, գործնական ու-ն սղվել է, բուրավետ ույ-ու, վրեժխնդրություն-ի-ն սղվել է, դեղնակտուց-ի-ն սղվել է, մարդկություն ի-ն սղվել է։ 

Բնությունն ու մարդը անբաժանելի կապ ունեն միմյանց հետ։ Դարեր շարունակ մարդը ապրել է բնության գրկում՝ օգտվելով նրա բարիքներից և հարմարվելով նրա պայմաններին։ Սակայն ժամանակակից աշխարհում մարդիկ հաճախ մոռանում են այդ կապի կարևորությունը և սկսում են վերաբերվել բնությանը միայն որպես ռեսուրսների աղբյուրի։

Բնությունը ոչ միայն ապահովում է մեզ սնունդով, ջրով և օդով, այլ նաև ազդում է մեր հոգեկան վիճակի վրա։ Երբ մարդը գտնվում է բնության մեջ՝ անտառում, լեռներում կամ ծովի ափին, նա զգում է խաղաղություն և ներդաշնակություն։ Այդ պահերին կարծես վերականգնվում է ներքին հավասարակշռությունը, և մարդը սկսում է ավելի պարզ տեսնել իր կյանքը։

Ցավոք, մարդկային գործունեության պատճառով բնությունը հաճախ տուժում է։ Անտառահատումները, օդի և ջրի աղտոտումը, կենդանիների ոչնչացումը վտանգում են ոչ միայն բնությունը, այլև հենց մարդու ապագան։ Եթե մենք չսովորենք պահպանել բնությունը, ապա կարող ենք կորցնել այն, ինչը մեզ կյանք է տալիս։

Այդ պատճառով շատ կարևոր է ձևավորել պատասխանատու վերաբերմունք բնության հանդեպ։ Յուրաքանչյուր մարդ կարող է փոքր քայլերով նպաստել դրա պահպանմանը՝ խնայելով ջուրը, չաղտոտելով շրջակա միջավայրը և հարգելով կենդանական աշխարհը։ Միայն այդպես հնարավոր կլինի պահպանել այն գեղեցիկ աշխարհը, որը մեզ տրված է։

Մի հին ավանդություն կա հիմար գեղջուկի մասին, որին ուղարկում են կալվածատիրոջ տուն։ Տերը նրան ոչ միայն ներս է հրավիրում, այլև ապուր է առաջարկում, բայց հենց գեղջուկը ձեռքն է առնում  գդալը, տեսնում է, որ մի փոքրիկ օձ է լողում ափսեի մեջ։ Տիրոջը չվիրավորելու համար համենայն դեպս ուտում է ապուրը, իսկ մի քանի օր անց ծանր հիվանդանում է և ստիպված է լինում նորից գնալ տիրոջ տուն։ 

Տերը նորից նրան ներս է կանչում, ամենափոքր գավաթով դեղ պատրաստում, ապա տալիս գեղջուկին, ու հենց որ գեղջուկն ուզում է կում անել, նորից մի փոքրիկ օձ է տեսնում գավաթի մեջ։ Այս անգամ որոշում է չլռել և բարձրաձայն դժգոհում է, որ հենց օձի պատճառով է հիվանդացել նախորդ անգամ։ Տերը ծիծաղում է ու մատը տնկում առաստաղին, որից մի մեծ աղեղ էր կախված։

-Դու գավաթում ոչ թե օձ ես տեսնում, այլ աղեղի արտացոլումը,- ասում է նա,- ոչ մի օձ էլ չկա։ 

Գեղջուկը նորից նայում է գավաթի մեջ․ իհարկե, այնտեղ՝ գավաթի ներսում,  ոչ մի օձ էլ չկար, սովորական արտացոլանք էր։ Այդպես էլ առանց դեղը խմելու դուրս է գալիս կալվածատիրոջ տնից ու հաջորդ օրը կատարելապես առողջանում։ 

Մեր կամ շրջապատի վերաբերյալ սահմանափակ հայացքներն ու համոզմունքներն ընդունելով՝ մենք կուլ ենք տալիս երևակայական օձը։ Եվ այն միշտ իրական է, մինչև չհամոզվենք հակառակում։ 

1. Գեղջուկին բնութագրելիս հեղինակը ո՞ր բառն է օգտագործել։ 

Հիմար

2. Գրի՛ր գավաթ բառի հոմանիշը։ 

Բաժակ

3. Դո՛ւրս գրիր մեկ անորոշ դերանուն։ 

Ոչ մի

4. Տերը նորից նրան ներս է կանչում, փոքրիկ գավաթով դեղ պատրաստում, ապա տալիս գեղջուկին, ու հենց որ գեղջուկն ուզում է կում անել, նորից մի փոքրիկ օձ է տեսնում գավաթի մեջ։

Քանի՞ պարզ նախադասությունից է կազմված։ 3

5. Այդ օրերին քաղաքն ապրում էր Շառլ Ազնավուրով։  Ի՞նչ պաշտոն է ունի Շառլ Ազնավուրով բառը։ 

6.  Դո՛ւրս գրիր բարդ բառ։ 

7.Նախադասության անդամներից որի՞ շարահյուսական վերլուծության մեջ սխալ կա։ 

Մի հին ավանդություն կա հիմար գեղջուկի մասին, որին ուղարկում են կալվածատիրոջ տուն։

հին- որոշիչ

գեղջուկի մասին- միջոցի անուղղակի խնդիր

որին- ենթակա

ուղարկում են -ստորոգյալ

8. Դո՛ւրս գրիր կապ։ 

Մինչև

9. Ինչո՞ւ գեղջուկը կերավ ապուրը։ 

10. Տեքստի ո՞ր բառը կարող է նշանակել հայացք /ոչ ուղիղ իմաստով/ ։ 

11. Դո՛ւրս գրիր ան արտաքին հոլովման ենթարկվող բառը։ 

Արտացոլանք

12. Դո՛ւրս գրիր բացահայտիչ։ 

13. Դո՛ւրս գրիր մեկ մակբայ։ 

14. Դո՛ւրս գրիր գերադրական աստիճանով դրված ածականը։ 

Ամենափոքր

15. Դո՛ւրս գրիր զուգադիր շաղկապը։ 

16.   Հիմար գեղջուկը նորից նայում է գավաթի մեջ․ իհարկե, այնտեղ՝ գավաթի ներսում,  ոչ մի օձ էլ չկար, սովորական արտացոլանք էր։

Դո՛ւրս գրիր որոշիչը։ 

Գավաթի մեջ

Բնությունը մարդու կյանքի ամենակարևոր մասերից մեկն է։ Այն մեզ տալիս է այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է ապրելու համար՝ մաքուր օդ, ջուր, սնունդ և գեղեցիկ միջավայր։ Անտառները, գետերը, լեռներն ու կենդանիները բնության կարևոր բաղադրիչներն են, որոնք միասին ստեղծում են հավասարակշռված աշխարհ։

Սակայն ժամանակի ընթացքում մարդիկ սկսել են ավելի շատ օգտագործել բնության պաշարները և հաճախ չեն մտածում դրա հետևանքների մասին։ Շատ անտառներ կտրվում են, գետերը և լճերը աղտոտվում են, իսկ օդը լցվում է վնասակար նյութերով։ Այս ամենը կարող է վնասել ոչ միայն բնությանը, այլ նաև մարդու առողջությանը։

Բնության պահպանությունը յուրաքանչյուր մարդու պարտքն է։ Նույնիսկ փոքր քայլերը կարող են մեծ նշանակություն ունենալ։ Օրինակ՝ պետք է չաղտոտել շրջակա միջավայրը, աղբը նետել նախատեսված վայրերում, խնայել ջուրը և էլեկտրաէներգիան։ Կարևոր է նաև տնկել ծառեր և հոգ տանել կենդանիների ու բույսերի մասին։

Եթե մարդիկ ավելի ուշադիր լինեն բնության նկատմամբ, ապա մեր մոլորակը կմնա գեղեցիկ և առողջ նաև ապագա սերունդների համար։ Բնությունը մեր ընդհանուր տունն է, և այն պահպանելը մեր բոլորի պատասխանատվությունն է։