Դալլաքյան Մարիամ👼

Ունենք միանման պլաստմասե բաժակներ։ Բաժակի բարձրությունը 12 սմ է։ Երբ բաժակները մեկը մյուսի մեջ ենք տեղադրում, յուրաքանչյուր հաջորդ բաժակը աշտարակի բարձրությանը ավելացնում է ընդամենը 2 սմ։

Այսինքն՝

• 1 բաժակ → 12 սմ
• 2 բաժակ → 14 սմ
• 3 բաժակ → 16 սմ
• 4 բաժակ → 18 սմ
• և այլն։

Հարցեր

1. Որքա՞ն կլինի աշտարակի բարձրությունը 10 բաժակից։
   • an=a1+(n-1)d ==> a10=12+(10-1)2=9×2+12=30
2. Որքա՞ն կլինի աշտարակի բարձրությունը 50 բաժակից։
   • a50=12+(50-1)2=110
3. Քանի՞ բաժակ է անհրաժեշտ 1 մետր բարձրությամբ աշտարակ ստանալու համար։
   • a1+(n-1)d=100 ==> 12+( n-1)2 ==> 12+2n-2=100 ==> 2n=90 ==> n=45
4. Քանի՞ բաժակ է անհրաժեշտ 2 մետր բարձրությամբ աշտարակ ստանալու համար։
   • 95
5. Գտնել n բաժակից կազմված աշտարակի բարձրության բանաձևը։
   • an=a1+(n-1)d ==>an=12+(n-1)2 ==> an=2n-2+12 ==> an=2n+10
6. Եթե ունենք 100 բաժակ, կարո՞ղ ենք ստանալ 2 մետրից բարձր աշտարակ։
   • այո, կստացվի 210 սմ (2,1 մետր)
7. Արամը կառուցեց 15 բաժակից, իսկ Նարեն՝ 30 բաժակից կազմված աշտարակ։Որքա՞ն է նրանց աշտարակների բարձրությունների տարբերությունը։

15 բաժակ=40 սմ, 30 բաժակ=70 սմ ==> 70-40=30:

1.Կարդա՛ Շիրվանզադեի «Արտիստը» պատմվածքը

Գտի՛ր այն հատվածը, որտեղ նկարագրվում է Լևոնենց տունը։

Մենք մտանք մի սենյակ, որ մի փոքր մեծ էր, քան մի մեծ հավաբուն: Այնտեղ մութ անկյունում, պատի տակ երևում էր ինչ—որ բան, նման անկողնակալի թե թաղթի` չգիտեմ: Սինյորա Ստեֆանիայի հաղթանդամ մարմինը թաքցնում էր նրան իմ աչքից:… Լևոնը կրկին անգամ սենյակի մի զույգ աթոռներից առաջարկեց մեզ: Նստելն անկարելի էր. այդ փոքրիկ սենյակում յոթ—ութ հոգի կանգնել միայն կարող էին:

Լևոնի մոր խոսքերից ելնելով՝ բնութագրի՛ր մորը։

Լևոնի մայրը դժգոհ ու դժբախտ կին էր։ Նա շատ ծանր էր տանում իրենց աղքատությունը և հաճախ մեղադրում էր Լևոնին, քանի որ նա աշխատելու և գումար վաստակելու փոխարեն ամբողջ օրն անցկացնում էր թատրոնում։ Նրա ամենասիրած զբաղմունքը դժգոհելն ու բողոքելն էր։

Պատմվածքից ընտրի՛ր երեք հատված, որտեղ երևա, որ Լևոնը երջանիկ մարդ է։

1.Լուիզան մոտեցավ նրան, բռնեց ձեռներից, երեսը դարձրեց յուր կողմը, ուղիղ նայեց աչքերին, բարեկամական— ո՛չ, ավելի՛,— սիրող քրոջ քնքուշ հայացքով: ինձ թվաց, որ այդ հայացքը թափանցեց մինչև Լևոնի հոգու խորքը: Եվ ո՞ւմ հոգու խորքը չէր թափանցել այն: Լևոնը զվարթացավ և երախտագիտության զգացումով լեցուն աչքերով նայեց իտալուհու երեսին:

2.—Օ՜օ, սինյո՛ր, սինյո՛ր, այնքան ուրախ եմ, որ ուզում եմ թռչկոտել: Ես նավապետի պարտքի տակ չեմ մնա: Կնվագեմ նրա համար ամբողջ ճանապարհին, գիշեր—ցերեկ կնվագեմ: Իտալիա, Իտալիա, անպատճառ պիտի տեսնեմ: Որքա՜ն կզարմանա Լուիզան ու ինչպե՜ս կուրախանա…

3.Երբ խոսքը բաց արի թատրոնի ու երաժշտության մասին, պատանին կերպարանափոխվեց, ինչպես կրակոտ սիրահար, երբ խոսվում է նրա ընտրյալի վերաբերմամբ: Ոգևորված նկարագրեց յուր լսած երևելի երգիչների ու նվագիչների տաղանդը: Վերջին յոթ տարվա ընթացքում լսել է բոլոր նշանավոր երգիչներին ու նվագիչներին, որոնք այցելել էին Ռուսաստան Օդեսայի վրայով:

Գտի՛ր այն հատվածը, որտեղ երևում է Լևոնի նպատակասլացությունը։

Հետո դարձյալ գնում էր ու շարքի հետևում կանգնում: Նա ամեն միջոց գործ էր դնում թատրոնից չհեռանալու համար: Նրա օդը, կերակուրը, կյանքը, ամեն ինչ թատրոնն էր:

Բացատրի՛ր Լևոնի հուսահատության պատճառը։

Լուիզայի ամուսնությունը հուսահատեցրեց Լևոնին, քանի որ նա կարծում էր, թե աղջիկը նույնպես սիրում է իրեն։ Իմանալով այդ մասին՝ Լևոնը հասկացավ, որ ոչ միայն չի կարող ամուսնանալ նրա հետ, այլև այլևս երբեք չի տեսնի նրան։

Բնութագրի՛ր Լևոնին։

Լևոնը բարի, աշխատասեր ու զգայուն երիտասարդ էր, ում կյանքը պտտվում էր երկու մեծ սիրո՝ Լուիզայի և երաժշտության շուրջ։ Սակայն Լուիզայի հանդեպ զգացմունքն ավելի ուժեղ էր։ Եթե երաժշտությունն ավելի կարևոր լիներ, ապա աղջկան կորցնելուց հետո այն կօգներ Լևոնին ու կփրկեր նրան հուսահատությունից։

Առաջին օր

Ապրիլի 24-ին մենք գնացինք Արատես և ունեցանք մի քանի կանգառներ։ Կանգառ են ունեցել Արենու եկեղեցում։ Նաև կանգառ ենք ունեցել ուղղակի հանգստանալու և ճաշելու համար։ Մենք հասանք Արատես, դասավորեցինք մեր իրերը, մի փոքր հանգստացանք և գնացինք տարածքը մաքրելու և հավաքելու փայտեր խարույկի համար։ Հետո ճաշեցինք, խաղացինք մի քանի հետաքրքիր խաղեր, նստեցինք խարույկի մոտ և գնացինք քնելու։

Երկրորդ օր

Առավոտյան մենք գնացինք նախավարժանքի Ընկեր Նառայի հետ որից հետո մենք գնացինք նախաճաշելու։ Մենք նախաճեշեցինք, և գնացինք վերևի տնակները որպեսզի հավաքենք փայտեր խարույկի համար։ Հետո ճաշեցինք, վառեցինք խարույկ և գնացինք քնելու։

Երրորդ օր

Առավոտյան մենք նախաճեշեցինք և գնացինք մեր իրերը հավաքելու որպեսզի դուրս գանք Արատեսից դեպի Երևան։ Մենք ունեցանք կանգառ հրեշտակների ձորում, մենք մի փոքր զբոսնեցինք, նկարվեցինք և շարունակեցինք գնալ Երևան։ Ընդհանուր առմամբ ինձ շատ դուր եկավ այս եռորյա ճամփորդությունը և ես անպայման նորից կգնամ մյուս անգամ։

Փորձի ընթացքում ուսումնասիրեցինք ֆոտոսինթեզի և տերևում օսլայի առաջացման կապը։ Սկզբում քննարկեցինք, թե ֆոտոսինթեզի ընթացքում ինչպես են բույսերում առաջանում օրգանական նյութեր և ինչու կարող է տերևում օսլա կուտակվել։

Մենք տերևները տեղադրեցինք բժժշկական սպիրտի մեջ և շոգեխաշման օգնությամբ հեռացրինք քլորոֆիլը։

Քլորոֆիլը հեռացնելուց հետո տերևը ողողեցինք ջրով, որպեսզի այն պատրաստ լինի հաջորդ փորձին։ Այնուհետև տերևի վրա ավելացրինք յոդ և հետևեցինք, թե ինչ փոփոխություն է տեղի ունենում։ Տերևի որոշ հատվածներ ստացան կապտասև կամ մուգ շագանակագույն երանգ, ինչը ցույց տվեց օսլայի առկայությունը։

Փորձի արդյունքում կարողացանք գործնականորեն հաստատել, որ տերևում օսլա կա, և հասկանալ դրա կապը ֆոտոսինթեզի հետ։ Այս փորձը նաև օգնեց ավելի լավ պատկերացնել ֆոտոսինթեզի արդյունքում բույսում տեղի ունեցող գործընթացները։