Մարդու կյանքում կան արժեքներ, որոնք երբեք չեն փոխվում, և դրանցից ամենակարևորներն են հայրենի հողն ու ինքնությունը։ Դրանք պարզապես բառեր չեն, այլ մի ամբողջ աշխարհ՝ հիշողություններով, զգացմունքներով ու արմատներով։ Երբ այդ արժեքները վտանգվում են, մարդը սկսում է պայքարել՝ հաճախ առանց տատանվելու։
Մարդը միշտ պայքարում է իր հայրենի հողի և ինքնության պահպանման համար, և այդ պայքարը կարող է լինել ինչպես մարտի դաշտում, այնպես էլ ներքին հոգու ու մտքի մեջ:
Մայիսյան հերոսամարտերի ժամանակ հայ ժողովուրդը կանգնած էր ոչնչացման եզրին։ Դա այն պահն էր, երբ ամեն ինչ կարող էր կորել, եթե մարդիկ չկանգնեին պայքարի։ Բայց նրանք չհանձնվեցին և համախմբվեցին՝ պաշտպանելու իրենց հայրենի հողը։ Այդ պայքարը միայն պատերազմ չէր, այլ հավատ՝ իրենց ապագայի հանդեպ։ Ամեն մարդ զգում էր, որ եթե չպահպանի իր հողը, կկորցնի նաև իրեն։ Իսկ «Կանաչ դաշտը» ստեղծագործությունը նույն պայքարը ցույց է տալիս ավելի անձնական իմաստով։ Այստեղ դաշտը դառնում է հայրենիքի խորհրդանիշ՝ հարազատ ու թանկ։Կարմիր ձին կանգնում է ընտրության առաջ՝ պահպանել իր արմատները, թե կորցնել ինքնությունը։ Նրա ներքին պայքարը արտահայտում է այն դժվարությունները, որոնք մարդը ապրում է նման իրավիճակներում։ Այսպիսով, երկու դեպքում էլ պայքարը ուղղված է նույն նպատակին՝ պահպանել հայրենի հողն ու ազգային ինքնությունը։
Այսպիսով, թե՛ Մայիսյան հերոսամարտերը, թե՛ «Կանաչ դաշտը» ցույց են տալիս, որ մարդը պատրաստ է պայքարել իր ապագայի համար։ Մի դեպքում դա բացահայտ է՝ մարտի դաշտում, մյուսում՝ լուռ ու խորքային՝ մարդու ներսում։ Սակայն երկուսն էլ խոսում են նույն բանի մասին՝ ինքնության պահպանման կարևորության մասին։ Առանց հայրենի հողի մարդը կորցնում է իր անցյալն ու ապագան։ Այդ պատճառով այդ արժեքների համար պայքարը միշտ եղել և կմնա անհրաժեշտ։
Դալլաքյան Մարիամ👼 