Պատմվածքներին վերաբերող առաջադրանքների փաթեթ
1․Հեղինակների՝ Խորխե Բուկայի, Օսկար Ուալդի և Նար-Դոսի մասին մասին հետաքրքիր փաստեր գտիր համացանցից և տեղադրիր քո բլոգում։
Խորխե Բուկայը արգենտինացի բժիշկ, հոգեթերապևտ, հոգեդրամատուրգ և գրող է։ Նա ծնվել է 1949 թվականին Բուենոս Այրեսում։ Բժշկությունն ավարտել է 1973 թվականին Բուենոս Այրեսի համալսարանում, հետո մասնագիտացել է հոգեկան հիվանդությունների ոլորտում և զբաղվել հոգեթերապիայով։
Հետաքրքիր է, որ Բուկայը սկսել է աշխատել դեռ 13 տարեկանից և կյանքի ընթացքում ունեցել է շատ տարբեր աշխատանքներ։ Նա աշխատել է որպես վաճառող, ապահովագրական գործակալ, տաքսու վարորդ, ծաղրածու և այլ աշխատանքներով։ Հետագայում իր բժշկական և հոգեբանական գիտելիքները օգտագործել է գրքերում ու պատմվածքներում։
Օսկար Ուայլդ
Օսկար Ուայլդը իռլանդացի գրող, բանաստեղծ և դրամատուրգ էր։ Նա ծնվել է 1854 թվականին Դուբլինում և մահացել 1900 թվականին Փարիզում։ Սովորել է Դուբլինի Trinity College-ում, հետո՝ Օքսֆորդի համալսարանում։
Ուայլդը հայտնի էր իր սուր հումորով, հետաքրքիր մտքերով և հակասական արտահայտություններով։ Նա եղել է նաև «արվեստը արվեստի համար» գաղափարի կարևոր ներկայացուցիչներից։ «Դատաստանի տունը» նրա արձակ բանաստեղծություններից է և առաջին անգամ տպագրվել է 1894 թվականին։
Նար-Դոս
Նար-Դոսի իրական անունը Միքայել Զաքարի Հովհաննիսյան էր։ Նա ծնվել է 1867 թվականին Թիֆլիսում և մահացել 1933 թվականին։ Սովորել է տարբեր դպրոցներում, սակայն ֆինանսական դժվարությունների պատճառով չի կարողացել ավարտել ուսումը։ Հետագայում երկար տարիներ աշխատել է թերթերի և պարբերականների խմբագրություններում։
Հետաքրքիր փաստ է, որ «Նար-Դոս» գրական անունը կապված է «նարդոս» ծաղկի անվան հետ։ Ըստ տարածված պատմության՝ նա այդ անունը ընտրել է բառարանից։
Նար-Դոսի ստեղծագործություններում հաճախ ներկայացվում են մարդու ներաշխարհը, հասարակության խնդիրները, աղքատությունը, անարդարությունը, եսասիրությունն ու նյութապաշտությունը։ Նրա ստեղծագործություններին բնորոշ է նաև հոգեբանական վերլուծությունը։
2․ Վերլուծիր երեք պատմվածքները՝ արտահայտելով քո վերաբերմունքը, գտիր թեմայի և ասելիքի նմանություններն ու տարբերությունները, գրիր նաև երեք պատմվածքներին բնորոշ ոճերի մասին։
Խորխե Բուկայ — «Երկնքի դարպասների մոտ»
Պատմվածքում մահացած մարդիկ հայտնվում են երկնքի դարպասների մոտ։ Սուրբ Պետրոսը նրանց բաժանում է խմբերի՝ ըստ այն բանի, թե արդյոք նրանք խախտել են Աստծո տասը պատվիրանները։ Սկզբում թվում է, թե ամեն ինչ շատ պարզ է, բայց վերջում պատմվածքը շրջվում է լրիվ այլ ուղղությամբ։ Մարդիկ հասկանում են, որ գրեթե բոլորն էլ իրենց կյանքի ընթացքում ինչ-որ սխալ են արել։
Ինձ համար պատմվածքի ամենակարևոր միտքն այն է, որ մարդուն միայն իր սխալներով գնահատելը ճիշտ չէ։ Մարդը կարող է սխալվել, բայց դա չի նշանակում, որ ամբողջ կյանքում վատ մարդ է եղել։ Պատմվածքը նաև ստիպում է մտածել, թե արդյոք մարդը կարող է ամբողջ կյանքն ապրել՝ ոչ մի կանոն չխախտելով։
Բուկայը պատմությունը գրել է պարզ, հումորային և մի փոքր անսպասելի ձևով։ Նա կրոնական թեման օգտագործում է մարդու վարքը քննարկելու համար։ Պատմվածքը կարճ է, բայց վերջում թողնում է մտածելու տեղիք։
Օսկար Ուայլդ — «Դատաստանի տունը»
Այս պատմվածքում մարդը կանգնում է Աստծո առաջ և լսում իր կյանքի դատաստանը։ Աստված բացում է նրա կյանքի գիրքը և հիշեցնում նրա կատարած չար գործերը։ Տղամարդը չի փորձում արդարանալ և ընդունում է դրանք։ Բայց պատմվածքի վերջում առաջանում է ամենահետաքրքիր գաղափարը․ նա ասում է, որ դժոխք ուղարկել հնարավոր չէ, քանի որ ինքն արդեն այնտեղ է ապրել, իսկ դրախտ ուղարկել էլ հնարավոր չէ, որովհետև նա երբեք չի կարողացել պատկերացնել դրախտը։
Ինձ համար սա երեք պատմվածքներից ամենածանր ու մտածելու տեղիք տվողն էր։ Այստեղ դժոխքը միայն ինչ-որ հետմահու վայր չէ։ Այն կարող է լինել նաև մարդու ապրած կյանքը, երբ նա ամբողջովին հեռացել է բարությունից ու սիրուց։
Ուայլդի ոճը խորհրդանշական, փիլիսոփայական և մռայլ է։ Նա քիչ կերպարներով ու կարճ երկխոսությամբ շատ մեծ հարց է բարձրացնում՝ ինչպե՞ս է մարդը ստեղծում իր սեփական կյանքը։
Նար-Դոս — «Ագահության սկիզբը»
Նար-Դոսի պատմվածքը ավանդության ձևով պատմում է Ադամի և Եվայի դրախտից արտաքսվելուց հետո տեղի ունեցած դեպքերի մասին։ Ադամը սկսում է հող մշակել և սկզբում ցանկանում է պարզապես այնքան աշխատել, որ կարողանա ապրել։ Բայց աստիճանաբար նրա մեջ առաջանում է ավելի ու ավելի շատ հող ունենալու ցանկությունը։ Նա սկսում է մտածել նույնիսկ այն մասին, որ ինչ-որ մեկը կարող է գալ և իրենից վերցնել հողը։ Ագահությունը նրան ստիպում է ավելի ու ավելի շատ ցանկանալ։
Ինձ դուր եկավ այն, որ պատմվածքը ցույց է տալիս՝ ագահությունը միանգամից չի առաջանում։ Սկզբում մարդը կարող է պարզապես ունենալ իր ունեցածը պահպանելու ցանկություն, իսկ հետո այդ ցանկությունը կարող է վերածվել ավելի ու ավելի շատ բան ունենալու մոլուցքի։
Նար-Դոսի ոճը ավելի իրատեսական և նկարագրական է։ Նա օգտագործում է հին հայերենին բնորոշ բառեր ու ձևեր, ինչը պատմվածքին տալիս է հին ավանդության տպավորություն։
Նմանություններ
Երեք պատմվածքներն էլ մարդու վարքի և բարոյականության մասին են։ Բոլորում էլ մարդը կանգնում է ինչ-որ ընտրության կամ հետևանքի առաջ։
Բուկայը խոսում է մեղքի և մարդկանց սխալների մասին, Ուայլդը՝ չարի, բարության և մարդու կյանքի դատաստանի մասին, իսկ Նար-Դոսը՝ ագահության առաջացման մասին։ Երեք հեղինակներն էլ ցույց են տալիս, որ մարդու գործողությունները հետևանքներ ունեն։
Տարբերություններ
Բուկայը թեմային մոտենում է հումորով և պարզությամբ, Ուայլդը՝ մռայլ ու փիլիսոփայական ձևով, իսկ Նար-Դոսը՝ ավանդության և իրատեսական նկարագրության միջոցով։
Բուկայը ստիպում է մտածել՝ արդյոք կարելի՞ է մարդուն դատել միայն նրա սխալներով։ Ուայլդը հարցնում է՝ ի՞նչ է լինում, երբ մարդն իր կյանքով ինքն է ստեղծում իր դժոխքը։ Նար-Դոսը ցույց է տալիս, թե ինչպես կարող է սովորական ցանկությունը վերածվել ագահության։
3․ Պատմվածքներից առանձնացրու այն տողերը, մտքերը, որոնք կարևորում ես, քեզ մտածել են տալիս։
«Երկնքի դարպասների մոտ»
Ինձ հատկապես մտածելու տեղիք տվեց այն գաղափարը, որ եթե մարդուն նախապես ասեին, որ իր բոլոր մեղքերը ներվելու են, նա կարող էր մտածել, որ իր ամբողջ կյանքն ապրել է անիմաստ։ Սա ցույց է տալիս, որ որոշ մարդիկ բարին անում են ոչ թե ներքին համոզմունքով, այլ պատժից վախենալու պատճառով։ Պատմվածքի վերջի այս միտքը հատկապես հետաքրքիր էր։
«Դատաստանի տունը»
Ինձ համար ամենակարևոր միտքը մարդու խոսքն է, որ ինքը դժոխքում արդեն ապրել է։
«Ագահության սկիզբը»
Ինձ մտածել տվեց այն պահը, երբ Ադամը սկզբում ուզում է պարզապես իր ունեցած հողը մշակել, բայց հետո ավելի ու ավելի շատ հող ունենալու ցանկություն է ունենում։ Հեղինակը ցույց է տալիս, թե ինչպես է սովորական ցանկությունը վերածվում աստիճանաբար աճող ագահությանը։
5․Ի՞նչ գիտես Սուրբ Պետրոսի մասին։ Գիտե՞ս արդյոք Քրիստոսի 12 առաքյալներին։
Սուրբ Պետրոսը Հիսուս Քրիստոսի տասներկու առաքյալներից մեկն էր։ Քրիստոնեական ավանդության համաձայն՝ նա Հիսուսի ամենամոտ աշակերտներից էր։ Ավետարաններում Պետրոսը հաճախ ներկայացվում է որպես առաքյալների խոսնակ։
Տասներկու առաքյալներն են՝
- Սիմոն Պետրոս
- Անդրեաս
- Հակոբոս
- Հովհաննես
- Փիլիպպոս
- Բարդուղիմեոս
- Թովմաս
- Մատթեոս
- Հակոբոս Ալփեոսի որդի
- Թադեոս
- Սիմոն Կանանացի
- Հուդա Իսկարիովտացի
6․Թվարկիր՝ Աստծո տասը պատվիրաններից քանիսը գիտես։
Պատվիր քո հորն ու մորը
Մի սպանիր
Մի շնանար
Մի գողանար
Քո հարևանի դեմ սուտ վկայություն մի տուր
Ես եմ քո Տեր Աստվածը, ինձանից բացի այլ աստվածներ չպիտի լինեն քեզ համար
7․Քո երևակայությամբ 7-10 նախադասությամբ նկարագրիր Դատաստանի տունը։
Իմ պատկերացրած Դատաստանի տունը մեծ, լուռ և մի փոքր մռայլ վայր է։ Այնտեղ պատերը կարծես քարից լինեն, իսկ ամբողջ տարածքը լուսավորված լինի թույլ լույսով։ Տան կենտրոնում կա մեծ սեղան, որի վրա դրված է մարդու կյանքի գիրքը։ Ամեն ինչ այնքան լուռ է, որ նույնիսկ քայլերի ձայնը շատ հստակ է լսվում։ Տան պատերին չկան սովորական նկարներ, այլ կարծես մարդու կյանքի հիշողություններն են երևում։ Յուրաքանչյուր մարդ այնտեղ տեսնում է իր արած լավ ու վատ գործերը։ Այդ վայրում ոչ ոք չի կարող թաքցնել իր սխալները կամ ձևացնել, թե ուրիշ մարդ է։ Դատաստանի տունը ինձ համար այն վայրն է, որտեղ մարդը վերջապես մենակ է մնում իր իսկ կատարած ընտրությունների հետ։
8․Պատմվածքներից դուրս գրիր անհասկանալի բառերը, հնաբանություններն ու բարբառայնությունները, բացատրիր բառարանով։
- յուր — իր, նրա
- վարուցանք — հողի վարելու և ցանելու աշխատանք
- նոթի — քաղցած
- ախոյան — հակառակորդ, մրցակից
9․Ձեզանից շատերն այս պահին կարդում են տարբեր գրքեր, հետաքրքիր նյութեր, լսում են հոգեհարազատ երաժշտություն, գրե՛ք, պատմե՛ք, ներկայացրե՛ք դրանք ձեր բլոգներում։
