Կետերի փոխարեն գրիր համապատասխան տառը կամ երկհնչյունը:
1.Մի անգամ դեպի հարավ չվելիս ծիծեռնակները փորձանքի մեջ ընկան: Այդ տարի Շվեցարիայում ուժեղ ցրտից բոլոր միջատները սատկել էին; Դե, էլ ի՛նչ պիտի ուտեին ծիծեռնակները. չէ՞ որ շատ թռչունների նման նրանք էլ են միջատներով սնվում: Խեղճ ծիծեռնակները սովից ուժասպառ եղան ու վար ընկան: Բայց Շվեցարիայի բնակիչներն անօգնական չթողեցին նրանց, հավաքեցին, դրեցին տուփերի մեջ ու տարան երկաթուղային կայարան: Այդտեղից էլ հատուկ գնացքով արագ ու ապահով ուղարկեցին հարավ:
2.Տիզերենավի բոլոր ուղևորներն արդեն տեղերում էին, շարժասանդուղքը հեռացել, դուռն ամուր փակվել էր, և ուղեկցորդուհին թռիչքի մասին էր հայտարարում: Բայց դեռ վախենում էի, որ հանկարծ կզղջան մեզ այդ վտանգավոր թռիչքին թողնելու համար, կիջեցնեն, և մեր բոլոր ջանքերն ապարդյուն կանցնեն: Բայց հանկարծ մի ահավոր աղմուկ սկսվեց, նավը ցնցվեց ու թափով պոկվեց տեղից: Մխրջվում ենք երկնքի մեջ, սլանում ենք դեպի աստղերը:
2. Տեքստը վերականգնիր՝ պարբերությունները վերադասավորելով։
Ավանդությունն այդ անվան ծագումն այսպես է բացատրում։ Գրիգոր Լուսավորչին տեսիլ է երևում, որ երկնքից հայտնված հրեղեն սյան միջով Քրիստոսը երկիր է իջնում և ձեռքի ոսկե մուրճով ցույց է տալիս Վաղարշապատի Սանդարամետ բլուրը, իբրև տաճարի կառուցման վայր։Տաճարը հենց այդտեղ էլ հիմնում են և նրան տալիս են Էջմիածին անունը։Այսինքն , դա այն տեղն է, որտեղ իջել է Աստծո միածին որդին՝ Քրիստոսը։ Երբ 301 թվականին Հայաստանում քրիստոնեությունը պետական կրոն հայտարարվեց, Մայր տաճարը Վաղարշապատում կառուցվեց և Էջմիածին անվանվեց։
Մարդը քարի դարից է բնակություն հաստատել Վաղարշապատ-Էջմիածնի տարածքում։Մեր թվարկությունից առաջ վեցերորդ դարում այստեղ Վարդգեսավան բնակավայն է կառուցվել։Հետագայում, արդեն մեր թվարկության երկրորդ դարում , Արշակունի Վաղարշ Առաջին թագավորը քաղաքը պարսպապատել է , Վաղարշապատ վերանվանել և մայրաքաղաք դարձրել։
Լրացուցիչ աշխատանք
Ավարտե՛լ դասարանական աշխատանքը
Ավետիք Իսահակյան,« Ուշինարա» հնդկական զրույց)-դու՛ւրս գրել անծանոթ բառերը, բառարանի օգնությամբ բացատրե՛լ:
Երեքշաբթի29.11.2022
Ավետիք Իսահակյան՝ « Ուշինարա» ( հնդկական զրույց)-քննարկել
Հարցեր և առաջադրանքներ։
1.Բնութագրի՛ ր Ուշինարային՝
մանրամասնորեն
մեկ բառով։
իմսատուն
2.Դո՛ւրս գրիր այն հատվածը, որտեղ խտացած է զրույցի հիմնական ասելիքը։ Նա իր փոքրիկ կյանքը վտանգելով փրկեց աղավնուն;
Գյուղացու մահը մոտեցել էր: Նա ուզում էր, որ իրենից հետո որդիները լավ հողագործ դառնան: Նրանց հավաքեց ու ասաց. «Սիրելի՛ զավակներ, ես մի խաղողի վազի տակ գանձ եմ թաղել»: Հենց որ հայրը մահացավ, որդիները շտապ վերցրին բահերն ու թիերը և իրենց ամբողջ հողամասը մի լավ փորեցին: Ճիշտ է, նրանք գանձ չգտան, բայց այգին առատ բերք տվեց:
Առաջադրանք
Ինչ է սովորեցնում առակը:
Պետք չէ լինել ագահ աայլ պետք է լինել աշխատասեր:
Եզոպոսի «Եղջերունուխաղողը» առակը։
Եղջերուն, որսորդներից փախչելով, թաքնվեց խաղողի այգում: Որսորդներն անցան կողքով, և եղջերուն վճռեց, որ այլևս չեն նկատի իրեն և կրծոտեց խաղողի տերևները: Բայց որսորդներց մեկը շուռ եկավ, նկատեց նրան, վերջին նետով նշան բռնեց և վիրավորեց եղջերուին: Զգալով մոտալուտ մահը` եղջերուն հառաչելով ինքն իրեն ասաց. «Տեղս է, խաղողի վազն ինձ փրկեց, իսկ ես ոչնչացրի այն»:
Առակս կարելի է վերագրել այն մարդկանց, ովքեր նեղացնում են իրենց օգնականներին, որի համար էլ Աստված պատժում է նրանց:
Առաջադրանք
Ի՞նչ հասկացար առակից: Ինչի՞ մասին է այն:
Առակը ցույց է տալիս որ տրված օգնութունը պետք է ճիշտ ընդունել:
Վիլյամ Սարոյան «Վիրավոր առյուծի պատմությունը»
Մեծ հավակնություններ ունեցող փոքր մարդկանց իրենց արժանի տեղը ցույց տալու համար նա մեկ այլ պատմություն էր պատմում որսորդի գնդակից վիրավորված առյուծի մասին, որ ցավից ոռնում էր և մահվան դուռն էր հասել: Առյուծին է մոտենում փոքրիկ, դանդաղաշարժ կրիան և հարցնում. – Ի՞նչդ է ցավում: – Որսորդն է վիրավորել, – պատասխանում է առյուծը: Կրիան բարկանում է և ասում. – Թող չորանան այն մարդու թևերը, որ վնասում են երկրի երեսին ապրող մեզ նման հրաշալի արարածներին: – Կրիա եղբայր, – պատասխանում է առյուծը, – պետք է ասեմ, որ որսորդի հասցրած վերքն ավելի քիչ է ինձ տանջում, քան այն, ինչ հենց նոր ասացիր: Այդ ասելով՝ առյուծը հոգին ավանդում է: Նույն բանի շուրջ նա մեկ այլ պատմություն էլ էր պատմում կամրջով անցնող փղի ականջը մտած լվի մասին: – Ընկերս, – ասում է լուն, – երբ մեզ նման հսկաներն անցնում են կամրջի վրայով, այն ցնցվում է մեր հզորությունից:
Առաջադրանք
Ի՞նչ է առակը:Առակը դա պատմվածք է, որը ուսուցանում է:
Կապիկը երկու բռով ոլոռ էր տանում։ Հանկարծ ոլոռի մեկ հատիկ ընկավ գետնին և գլորվեց:
Կապիկը ցանկացավ վերցնել գետնին ընկածը, կռացավ, ու հենց այդ պահին ափի միջից թափվեց ևս քսան հատ ոլոռ։ Նա շփոթվեց, շտապեց հավաքել դրանք, երբ ձեռքից թափվեց ամբողջը: Կապիկը շատ բարկացավ, ցրեց այս ու այն կողմ ոլոռները և փախավ։
Տվյալ առակը խորը իմաստ ունի: Հեղինակը, նախ, ցույց է տալիս մեզ միայն մեկ դրվագ հերոսի կյանքից, որտեղ նա, ընկնելով մեկ ոլոռի հետևից, մնում է ձեռնունայն։ Դրվագը մեկն է, կյանքը` ևս: Շատերն էլ հաճախ այսպես իրենց կյանքը փոխանակում են «ոլոռի» հետ, բարկանում անընդհատ, մտածում դատարկ բաների մասին և կորցնում: Այնինչ, անհրաժեշտ է գնահատել ունեցածը, տարբերակել կարևորն անկարևորից, առանձնացնել գլխավորը, չվատնել սեփական առողջությունը, ուժերն ու հույզերը մանրուքների վրա:
Բլոգումդ ներկայացրու քո սիրած առակներից մի քանիսը։
Փորձիր ինքնդ հորինել մեկ առակ։
Կետերի փոխարեն գրի՛ր յա, իա կամ եա: Բառարանով ստուգի՛ր՝ ճի՞շտ ես գրել
Ո՞րն է հնդեվրոպական նախահայրենիքը։ Հայերի և ոչ միայն լեզվաընտանիքը հնդերվոպականն էր։ ԵՎ հնդևորպական նախահայրենքը գտնվում էր Հայկական լեռնաշխարհում։ • Ի՞նչ գիտեք հնդեվրոպական լեզվաընտանիքի մասին։ Հընդեվրոպական լեզվաընտանիքի կենտրոնը գտնվել է հայկական լեռնաշխարհում • Ի՞նչ է ավանդազրույցը։ Ավանդազրույցը պետության մասին պատմող բան է։ • Ներկայացրե՛ք հայերի ծագման մասին պատմող հայկական ավանդազրույցը Հայերի ծագման մասին ավանդազրույցներ են պահպանել նաև հույները, հրեաները, վրացիները, արաբները և այլ ժողովուրդներ։ Այդ բոլոր զրույցներում հայերը ներկայանում են որպես մեծ և քաջ ժողովուրդ, որի հետ ազգակից լինելը պատվաբեր է։
Петр подробно рассказал Альберту про Котоград. У каждого котика есть комнатка и работа. Самое главное в Котограде- соблюдать правила установленные создателем этого мира. Сразу возникает вопрос «Кто и как выглядит, как и почему этот кто-то создал Котоград???», но ответы на эти вопросы мы узнаем позже…
— Да, здесь конечно классно… -Начал Альберт и его перебила громкая, но не оглушительная мелодия/песня. На слух, она состоит из: игры на пианино, мяуканья котят и чавканья сытых и довольных котиков. — Петь, что это? Это какой-то сигнал?? -Спросил Альберт Петра. — Это же сигнал! Бежим!! — Ответил ему Петр. Так как Альберт в Котограде впервые, он покорно последовал за соседом. И вот наконец-то они прибыли в так называемый пункт назначения. Все коты и в том числе наши герои находились рядом с большим помещением. — Смотри, здесь нам пять раз в день выдают по свежайшей рыбке, курочке или другой лакомой животинке. — Сказал Петр. На этот раз давали рыбку. После обеда коты решили прогулятся по местному парку. — С-слушай… А вдруг нас наши хозяева обыскались? — Сказал Альберт. — Этого не может быть! Ведь если мы поподаем сюда, то время остонавлевается не заметно для превычного нам мира. — Спокойно ответил Петр. После этого дня Альберт ежедневно приходил в Котоград, как в одиночку так и вместе с Петей. Кстати, Петр разрешил Альберту называть его Петей.
Ներգոյական (ո՞ւմ մեջ, ինչո՞ւմ, ինչի՞ մեջ)պայուսակի մեջ, գարնան մեջ, մոր մեջ:
2. Առանձնացրո՛ւ նախադասությունները, կետադրի՛ր։ Վերլուծի՛ր ստացված առակը։
Ձուկը գնաց տարբեր իմաստունների մոտ: Նրանցից մեծ մասն ասելիք չուներ, բայց նրանք ամեն տեսակ անհեթեթություններ էին ասում, որպեսզի հիմարների աչքերում մեծ ուսուցիչներ երևային: Այդ ձկներից մեկն ասաց, որ օվկիանոսին հասնելու համար պետք է աշխատել, անթերի լողացող ձկների ութնապատիկ ճանապարհի առաջին աստիճանին դիրք զբաղեցնել: Մուս գուրու ձուկը սովորեցրեց, որ օվկիանոս տանող ճանապարհը պայծառատես ձկների աշխարհների ուսումնասիրություններում կգտնի: Երրորդն ավելացրեց միակ միջոցը անընդհատ կրկնելն է, ,,ռամ-ռամ-ռամ,, միայն այդ դեպքում կբացվի ճանապարհը հոգնելով տարբեր ուսմունքներից: Ձուկը լողաց ջրիմուռներում հանգստանալու և այնտեղ նա հանդիպեց մի ծեր, ոչ մի բանով աչքի չընկնող ձկան: Նա ասաց ձուկ-պրպտողին -հիմարիկ, օվկիանոսը, որը դու փնտրում ես քո շուրջ է դու էլ ես օվկիանոսի մի մաս չնայած որ չես նկատում դա այն քո մեջ է քո շուրջ և դու նրա սիրելի մասնիկն ես…:
3. Առանձնացրո՛ւ այն բառերը, որոնք ժխտական նախածանց ունեն:
4․Թարգմանի՛ր Օշոյի առակը։ Ներկայացրո՛ւ կարծիքդ առակի մեջ արտահայտված գաղափարի մասին:
ОБ УМЕНИИ БЫТЬ БЛАГОДАРНЫМ
На полке стоял маленький глиняный кувшинчик для воды. В углу комнаты на кровати лежал больной, томимый жаждой. «Пить! Пить!..» — поминутно просил он. Но он был совсем один, и некому было помочь ему. Мольба больного была так жалобна, что кувшинчик не выдержал. Сострадание переполняло его. Прилагая невероятные усилия, он подкатился к постели больного, остановившись возле самой его руки. Больной открыл глаза, и взгляд его упал на кувшинчик. Собрав все свои силы, человек взял кувшинчик и прижал его к горячим от жара губам. И только теперь он понял, что кувшин пуст! Собрав последние силы, больной швырнул кувшинчик об стену. Тот разлетелся на бесполезные куски глины.
Помните о благодарности — никогда не превращайте в куски глины тех, кто стремится вам помочь, даже если их попытки тщетны․
Դարակների վրա դրված էր մի կավե կճուճ: Սենյակի անկյունում պարկածեր մի ծարավ հիվանդ: «Խմել, խմել»- խնդրում էր նա: Բայց նա մենակ էր և ոչ ոք չկար որ օգներ նրան: Հիվանդի պնդրանքը այնքան մեծ էր, որ կճուճը չդիմացավ: Մի կերպ կճուճը գլուրվեց հիվանդի անկողնու մոտ, ուղղիղ հիվանդի ձեռքի մոտ: Հիվանդը աչքերը բացեց և տեսավ կճուճը: Նա հազիվ հավաքելով ուժերը վերցրեց կճուճը և դրեց տաք շուրթերին: Այդ ժամանակ նա հասկացավ որ կճուճը դատարկ է: Ամբողջ ուժերը հավաքելուվ նա կճուճը ղպեց պատին: Կճուճը վերացվեց անպետք կավի մասերի
Առակի իմաստը այն է որ միշտ պետք է լինել շնորհակալ և չանտեսել նրանց ովքեր ուզում էն մե
Դալլաքյան Մարիամ👼 