Category: Անհատական նախագիծ

Մի անգամ մի մարդ իր որդու հետ իրենց էշին շուկա էին տանում։ Արևը տաք էր, իսկ ճանապարհը՝ փոշոտ։
Մի անցորդ տեսավ նրանց և ծիծաղեց. «Ինչո՞ւ եք քայլում, երբ էշ ունեք», – ասաց նա։ «Ձեզանից մեկը պետք է նստի դրա վրա»։
Լսելով սա՝ տղամարդը որդուն նստեցրեց էշի մեջքին։Երբ նրանք առաջ էին գնում, անցան մի քանի տղամարդկանց կողքով։ Նրանցից մեկը խոժոռվեց. «Նայեք այս տղային, որը քշում է, մինչդեռ նրա հայրը պետք է քայլի»։Ամոթ զգալով՝ տղամարդը օգնեց որդուն իջնել և ինքը նստեց էշի վրա։Մի փոքր անց նրանք հանդիպեցին երկու կանանց։ Մեկը գլուխը թափ տվեց. «Ի՜նչ ամոթ։ Տղամարդը քշում է, մինչդեռ նրա փոքրիկ տղան պետք է քայլի»։Տղամարդը հառաչեց։ Նա որդուն բարձրացրեց էշի վրա, որպեսզի նրանք երկուսն էլ կարողանան քշել։ Երբ նրանք հասան քաղաք, մարդիկ մատնացույց արեցին և շշնջացին. «Ինչ չարություն։ Նրանք ստիպում են այդ խեղճ էշին այդքան ծանր բեռ կրել»։
Տղամարդն ու որդին նեղացան, ուստի երկուսն էլ իջան էշի վրայից։ Չիմանալով, թե ինչ անել, նրանք կապեցին էշի ոտքերը ձողին և տարան այն։

Երբ նրանք անցան կամուրջը, հավաքվեց մի ամբոխ, որը ծիծաղում էր և մատնացույց անում։ Էշը, վախեցածաղմուկից, ոտքերով հարվածեց և պտտվեց։ Տղան կորցրեց բռնվածքը, և էշը ընկավ գետը։ Քանի որ նրա ոտքերը կապված էին, նա չէր կարողանում լողալ։
Տղամարդը և նրա որդին ցնցված դիտում էին, թե ինչպես է իրենց էշը անհետանում ջրի տակ։
Մոտակայքում գտնվող մի ծերունի տեսավ, թե ինչ է պատահել։ Նա գլուխը թափ տվեց և ասաց. «Եթե փորձես բոլորին հաճեցնել, ապա ոչ մեկին չես հաճեցնի»։

Մի շոգ ու փոշոտ օր, մի ագռավ թռավ չոր հողի վրայով՝ ամենուրեք ջուր փնտրելով։
«Ես շատ ծարավ եմ։ Ես պետք է ջուր գտնեմ», – հառաչեց ագռավը։
Երկար որոնումներից հետո այն հեռվում ինչ-որ բան նկատեց։ Ավազի մեջ դրված էր մի կուժ։ Հույսը լցրեց ագռավի սիրտը, և նա շտապեց ավելի մոտիկից նայել։
Ներս նայելով՝ նա հատակին մի փոքր ջուր տեսավ։ «Օ՜, ոչ։ Ես չեմ կարողանում հասնել դրան», – ասաց ագռավը՝ հիասթափված զգալով։

Կուժը չափազանց խորն էր և չափազանց նեղ։ Անկախ նրանից, թե որքան էր ագռավը ձգում իր կտուցը, ջուրը մնում էր անհասանելի։
Ագռավը խորը մտածեց։ «Ի՞նչ կարող եմ անել», – մտածեց նա։
Հետո նա նկատեց գետնին ցրված մի քանի փոքրիկ քարեր։ Հանկարծ նրա գլխում մի խելացի միտք ծագեց։

Կտուցի միջոցով մի քար վերցնելով՝ ագռավը այն գցեց կուժի մեջ։ Պլոպ։ Ջուրը մի փոքր բարձրացավ։ Ագռավը ժպտաց և վերցրեց մեկ այլ քար։ Պլոպ։ Հետո ևս մեկը։ Պլոպ։ Յուրաքանչյուր քարի հետ ջրի մակարդակը բարձրանում էր ավելի ու ավելի բարձր։Վերջապես ջուրը բավականաչափ բարձրացավ, որպեսզի հասներ։ Ագռավը կտուցը մտցրեց մեջը և երկար, զովացուցիչ ըմպելիք խմեց։ «Ա՜խ։ Դա շատ ավելի լավ է», – ուրախ ասաց նա՝ թարմացած զգալով։
Թևերի ուրախ թափահարումով խելացի ագռավը թռավ դեպի երկինք՝ պատրաստ իր հաջորդ արկածախնդրությանը։

Масленица»


Масленица – это весёлый и красивый русский праздник. Этот праздник длится неделю. Это последняя неделя перед Великим Постом. Иногда масленицу называют «блинная неделя», так как в это время нужно готовить и есть блины. Почему именно блины? Потому что блины – круглые и жёлтые, как солнце! В этот праздник русские люди радуются солнцу и весне и провожают долгую зиму.



Эта неделя очень весёлая. Каждый день есть особое занятие. Например, во вторник проводятся разные игры на свежем воздухе. Каждый может принять в них участие. В среду нужно пойти в гости к тёще и поесть у неё блины. В четверг можно кататься на санках. А в воскресенье сжигают соломенное чучело, которое символизирует зиму.



В это воскресенье нужно просить прощения у всех своих близких и друзей. Поэтому русские люди звонят друг другу по телефону или пишут сообщения и просят прощения за всё плохое, что они сделали. И конечно, в этот день тоже нужно есть блины!

Բարեկենդան»


Բարեկենդան – ը ուրախ և գեղեցիկ ռուսական տոն է: Այս տոնը տևում է մեկ շաբաթ։ Սա Մեծ Պահքին նախորդող վերջին շաբաթն է։ Երբեմն Բարեկենդանը կոչվում է «նրբաբլիթների շաբաթ», քանի որ ժամանակն է եփել և ուտել բլիթներ: Ինչու՞ նրբաբլիթներ: Քանի որ նրբաբլիթները կլոր են և դեղին, ինչպես արևը: Այս տոնին ռուս ժողովուրդը ուրախանում է արևի և գարնան տակ և հրաժեշտ տալիս երկար ձմռանը:



Այս շաբաթը շատ զվարճալի է: Ամեն օր հատուկ ակտիվություն է տեղի ունենում. Օրինակ, երեքշաբթի օրը տարբեր բացօթյա խաղեր են անցկացվում։ Դրանց կարող են մասնակցել բոլորը։ Չորեքշաբթի օրը ես պետք է գնամ սկեսուրիս մոտ և նրա մոտ բլիթ ուտել։ Հինգշաբթի օրը կարող եք սահնակով սահել։ Իսկ կիրակի օրը այրում են ծղոտե կերպարանք, որը խորհրդանշում է ձմեռը։



Այս կիրակի դուք պետք է ներողություն խնդրեք ձեր բոլոր սիրելիներից և ընկերներից: Ահա թե ինչու ռուս մարդիկ զանգում են միմյանց հեռախոսով կամ հաղորդագրություններ գրում և ներողություն խնդրում իրենց արած բոլոր վատ գործերի համար։ Եվ, իհարկե, այս օրը անհրաժեշտ է նաև բլիթներ ուտել:

У меня большая семья из шести человек: я, мама, папа, старшая сестра, бабушка и дедушка. Мы живем все вместе с собакой Бимом и кошкой Муркой в большом доме в деревне. Мой папа встает раньше всех, потому что ему рано на работу. Он работает доктором. Обычно бабушка готовит нам завтрак. Я обожаю овсяную кашу, а моя сестра Аня – блины.

После завтрака мы собираемся и идем в школу. Моя сестра учится в пятом классе, а я – во втором. Мы любим учиться и играть с друзьями. Больше всего я люблю географию. Когда мы приходим домой из школы, мы смотрим телевизор, а потом ужинаем и делаем уроки. Иногда мы помогаем бабушке и маме в огороде, где они выращивают овощи и фрукты.

Աղբյուր

Թարգմանություն

Ես վեց հոգուց բաղկացած մեծ ընտանիք ունեմ  ես, Մայրիկը, հայրիկը, մեծ քույրը, տատիկն ու պապիկը: Մենք բոլորս ապրում ենք Բիմ շան և Մուչկա կատվի հետ միասին գյուղի մեծ տանը։ Հայրս բոլորից շոիտ է վեր կենում, քանի որ շուտ է աշխատանքի համար: Նա աշխատում է որպես բժիշկ: Սովորաբար տատիկը մեզ նախաճաշ է պատրաստում։ Ես սիրում եմ Վարսակի ալյուր, իսկ քույրս ՝ Անյան, նրբաբլիթներ։

Նախաճաշից հետո մենք հավաքվում ենք և գնում դպրոց: Քույրս սովորում է հինգերորդ դասարանում, իսկ ես ՝ երկրորդ ։  Մենք սիրում ենք սովորել և խաղալ ընկերների հետ: Ամենից շատ ես սիրում եմ աշխարհագրությունը։ Երբ դպրոցից տուն ենք գալիս, հեռուստացույց ենք դիտում, հետո ճաշում և տնային աշխատանքները անում: Երբեմն մենք օգնում ենք տատիկին և մայրիկին պարտեզում, որտեղ նրանք բանջարեղեն և մրգեր են աճեցնում: