1. Ի՞նչ տեղ է գրավում մեքենաշինությունը Հայաստանի տնտեսության մեջ:
Խորհրդային տարիներին մեքենաշինությունը Հայաստանի արդյունաբերության առաջատար ճյուղն էր (ապահովում էր արտադրանքի մոտ 1/3-ը): Այսօր դրա տեսակարար կշիռը նվազել է, սակայն այն մնում է ռազմավարական նշանակության ոլորտ, քանի որ հիմնված է գիտական ներուժի և որակյալ մասնագետների վրա:
2. Նշե’լ Հայաստանի մեքենաշինության գլխավոր ճյուղերը:
- Էլեկտրատեխնիկական արդյունաբերություն (շարժիչներ, տրանսֆորմատորներ, մալուխներ):
- Սարքաշինություն և ռադիոէլեկտրոնիկա (ճշգրիտ սարքեր, համակարգիչներ, օպտիկա):
- Հաստոցաշինություն և գործիքաշինություն:
- Ավտոմոբիլային արդյունաբերություն (նախկինում՝ «ԵրԱԶ», այժմ՝ մասնակի պահեստամասերի արտադրություն):
3. Ի՞նչ նախադրյալներ կային Հայաստանի քիմիական արդյունաբերության բազմակողմանի և արագ զարգացման համար:
- Հումքային բազան: Կրաքարի և բազալտի հարուստ պաշարները, որոնք հիմք հանդիսացան կալցիումի կարբիդի արտադրության համար:
- Էներգետիկան: Հրազդան-Սևան ՀԷԿ-երի կասկադի կառուցումը, որն ապահովեց էժան էլեկտրաէներգիա:
- Թափոնների օգտագործումը: Պղնձաձուլության ընթացքում առաջացող ծծմբային գազերի օգտագործումը թթուների արտադրության մեջ:
- Գիտական ներուժը: Ոլորտային գիտահետազոտական ինստիտուտների և մասնագիտացված կադրերի առկայությունը:
4. Բնութագրե’լ Հայաստանում ձևավորված քիմիական արդյունաբերության գլխավոր արտադրական համալիրները:
- Երևանյան համալիր: Ամենախոշորն է, որտեղ կենտրոնացված էր «Նաիրիտ» գործարանը (սինթետիկ կաուչուկ), պլաստմասսաների, դեղագործության և լաքերի արտադրությունը:
- Վանաձորյան համալիր: Մասնագիտացված է քիմիական մանրաթելերի, ազոտական պարարտանյութերի և պոլիմերների արտադրության մեջ:
- Ալավերդու համալիր: Հիմնված է լեռնաքիմիայի վրա՝ մասնավորապես ծծմբաթթվի և պղնձարջասպի արտադրություն (մետալուրգիական թափոնների հիման վրա):
Դալլաքյան Մարիամ👼 