Posted in Գրականություն 9, Դասեր

Զաբուղոն

  1. Արդյո՞ք արարքի հետևանքները միշտ անմիջապես են երևում։
    Ոչ, նովելում Զաբուղոնի գողությունները երկար ժամանակ անպատիժ են մնում նրա ճարպկության և հմտության շնորհիվ։ Հետևանքները կարող են հետաձգվել, ինչը ստեղծում է անպատժելիության պատրանք։
  2. Ինչո՞ւ են որոշ հետևանքներ բացահայտվում միայն ժամանակի ընթացքում։
    Որոշ հետևանքներ բացահայտվում են ուշ, որովհետև դրանք կուտակային բնույթ ունեն։ Անհրաժեշտ է լինում որոշակի ժամանակ, որպեսզի արարքի ազդեցությունը դառնա նկատելի կամ որպեսզի «անտեսանելի» գործողությունները վերածվեն ակնհայտ իրողության (ինչպես Զաբուղոնի գործունեության վերջնական բացահայտումը)։
  3. Կարո՞ղ է մարդը փոխել իր արարքի հետևանքները հետագայում։
    Չնայած Զաբուղոնը փորձում էր շարունակել իր կյանքը, պատմվածքը հուշում է, որ որոշակի պահից հետո արարքների բեռը դառնում է անդառնալի։ Ճակատագրական պահին սեփական արարքների հետևանքները փոխելը դառնում է անհնարին։
  4. Արդյո՞ք անհատի գործողությունները կարող են ազդեցություն ունենալ հասարակության վրա։
    Այո, Զաբուղոնի գործողությունները ոչ միայն անձնական, այլև հասարակական վտանգ են ներկայացնում։ Անհատի ապօրինի գործողությունները խախտում են համայնքի բարոյական և իրավական նորմերը՝ ազդելով շրջապատի վրա։
  5. Ինչպիսի՞ պատասխանատվություն ունի մարդը իր արարքների համար ուրիշների առաջ։
    Մարդը ունի բարոյական և իրավական պատասխանատվություն։ Զաբուղոնի դեպքում պատասխանատվությունն անխուսափելի է դառնում, երբ նրա արարքները սկսում են վնասել ուրիշներին։
  6. Արդյո՞ք կարելի է արդարացնել վատ արարքը «լավ նպատակով»։
    «Զաբուղոն» նովելը ցույց է տալիս, որ վատ արարքը չի կարող արդարացվել։ Նպատ 

Leave a comment