Հայ ժողովրդի պատմության ընթացքում արդարությունը և վեհանձնությունը միշտ եղել են կարևոր արժեքներ։ Դրանք ազդել են ոչ միայն հերոսների վարքի վրա, այլև ամբողջ ժողովրդի։ Իրական հաղթանակը միայն ուժը չէ այլ նաև արդար և մեծահոգի լինելը նույնիսկ դժվար պահերին։
Արդարությունը և վեհանձնությունը մեզ դեր են ունեցել հայ ժողովրդի պատմության մեջ և նպաստել են ազգային մտածողության ու արժեքների ձևավորմանը
Այս գաղափարը նաև երևում ես “Սասունցի Դավիթ” պոեմի հատվածում։ Դավիթը հաղթում եմ մսրա մելիքին`պաշտպանելով իր հայրենիքը։ Սակայն դավիթը չշարունակեց կռիվը, այլ բաց թողեց զորքին` զգուշացնելով, որ եթե նրանք մի անգամ էլ գան, նա իր զորքի հետ “կելնի” նրանց դեմ։ Իր այս արարքով նա ապացուցեց իր արժանապատվությունը և բարեհոգությունը։ Նույն արժեքները երևում են մյուս պատմության մեջ։ Ատրպատական ճակատամարտից հետո Մուշեղը հաղթում է պարսկական զորքին, իսկ շապուհը թողնում է իր կանոնոցը ու գանձարանը և փախչում։ Բայց Մուշեղը վերադարձնում է շապուհի կանոնը նրան։ Շապուհը ապշում է մուշեղի արարքից և գավաթի վրա նկարել է տալիս մուշեղի պատկերը` ճերմակ ձին հեծնած։Սա ցույց է տալիս, որ հայ զորավարների համար կարևոր էր ոչ միայն հաղթանակը, այլ նաև պատիվը և մարդկային վերաբերմունքը։
Այսպիսով, թե՛ գրականության մեջ, թե՛ պատմության մեջ արդարությունն ու վեհանձնությունը մեծ դեր են ունեցել։ Դրանք օգնել են ձևավորել ազգային մտածողություն, որտեղ կարևոր են քաջությունը, ազնվությունը և մարդկային արժանապատվությունը։ Այս արժեքները մինչ այսօր մնում են հայ ժողովրդի արժեհամակարգի կարևոր մաս։
Դալլաքյան Մարիամ👼 