Կետադրի՛ր նախադասությունները։
Երևաց մի ձի` սև աչքերով, բարակ ոտքերով։
Ոտքերին կոշիկներ էին` սև և կարմիր, որ մատուցած մեծ ծառայության նշան էին։
Հավաքված բազմությունից երեք հեծյալներ` շքեղ զգեստներով, նրբագեղ նժույգներով, մոտեցան և խոնարհվեցին։
Մողեսները` արագաշարժ, փորի մաշկը դեղին, տաքանում էին քարերի վրա։
Արտակի աչքի առաջ պատկերվում էին բանվորների վտիտ դեմքերը` մրոտ ու նավթոտ, մռայլ ու անտարբեր։
Չէի կարողանում մոռանալ օրիորդի` ամոթից շիկնած դեմքը։
Առավոտյան վաղ վեր էր կենում, մաքրում էր իր անշուք խցի` քարերով սալարկված հատակը։
Գյուղացիները գտնում են Գևորգի թշնամիների կողմից, խոշտանգված մարմինը։
Շահյանին զարմացրեց` Եվայի հասարակ չթից կարված ոչ պարահանդեսային հագուստը։
Սիրելի զորավարի` Գևորգ Մարզպետունու անունը հայտնի էր ամենքին։
Վտակի ափին` ուռենու տակ, նստել էր Անուշը։
Սմբատը` որպես անտառոտ երկրի զավակ, շատ լավ գիտեր, որ արջը շշմում է հանկարծակի ձայնից։
Ծառերի տակ` կանաչների վրա, թափված էին մետաքսազգեստ փշատները։
Մենք` փրկվածներս, երկու կյանքով պետք է ապրենք։