Մեր ուխտը

Մեր ուխտը
Մենք ուխտ ունենք՝ միշտ դեպի լույս,
Ու գընում ենք մեր ճամփով,
Մըրրիկներով պատած անհույս,
Սև խավարով, մութ ամպով։
Մենք անցել ենք արյան ծովեր,
Սուր ենք տեսել ու կրակ,
Մեր ճակատը դեմ ենք արել
Մրրիկներին հակառակ։
Ու թեպետև պատառ-պատառ
Մեր դրոշը սըրբազան,
Ու մենք չունենք տեղ ու դադար՝
Երկրից երկիր ցիրուցան։
Բայց գընում ենք մենք անվեհեր
Զարկերի տակ չար բախտի,
Մեր աչքերը միշտ դեպի վեր՝
Դեպի լույսը մեր ուխտի։
1. Անհասկանալի բառերը բացատրի՛ր:

Թեպետև-Կապակցում է երկրորդական զիջական նախադասությունը գլխավորի հետ՝ չնայած որ, թեև,
թեկուզ նշանակությամբ, Մրրիկներ-ուժեղ քամի, անվեհեր-անվախ։
2. Բացատրի՛ր վերնագիրը

<<Մեր ուխտը>> վերնագիրը նշանակում է մեր երդումը։

3. Մի քանի նախադասությամբ ներկայացրո՛ւ բանաստեղծության ասելիքը,  արտահայտած միտքը:

Այստեղ ասում է, որ մարդիկ շրջում էին տարբեր երկրներով, որպեսզի գտնեն իրենց հարմար վայրը, այսինքն իրենց համար ստեղծեն լավ ապագա: Այդ ճամփան շատ դժվար էր, բայց նրանք շատ ուժեղ էին և կարողացան անցնել այդ ճանապարհը:

4. Ուղտ-ուխտ. ինչպիսի՞ բառեր են, բացատրի՛ր:

Ուղտ— կենդանի 🐫

Ուխտ — խոստում տալ։